Reportaż

Podróż szynobusem  na trasie Opole-Kluczbork

Nie w każdy dzień są wyprawy Stowarzyszenia Poznaj swój kraj. Jeżeli masz trochę czasu i  gna Cię coś w świat, siądź do pociągu i jedź do Kluczborka.  Świetny pomysł na weekend.

Fotografia dzikiej przyrody

Czy znacie postać Gerarda Durrella? Tak, to autor pięknych książek, opisujących zoologiczne przygody biologa,  w scenerii wysp greckich. Jego imieniem nazwano główną kategorię  konkursu na najlepsze fotografie przyrodnicze.  Konkurs odbywa się rokrocznie od 1964 r, a wystawę tworzą zwycięskie prace z konkursu fotograficznego Wildlife Photographer of the Year 2007, organizowanego przez BBC Wildlife Magazine, oraz Muzeum Historii Naturalnej w Londynie.

Punkt widzenia kaczki krzyżówki, fot. Graham Eaton, Wlk Brytania

Punkt widzenia kaczki krzyżówki, fot. Graham Eaton, Wlk Brytania

Celem tego konkursu jest podniesienie statusu fotografii dzikiej przyrody do rangi głównych nurtów współczesnej sztuki, a także inspirowanie twórców do tworzenia wizjonerskich  i ekspresyjnych interpretacji dzikiej przyrody.

Na tegoroczną edycję wystawy składa się 90 zdjęć, nagrodzonych i wyróżnionych w kilkunastu kategoriach, autorstwa 79 fotografów z 29 krajów.

Autorzy fotografowali różnym sprzętem: przeważnie jednak zdjęcia wykonywano aparatami Canon EOS i Nikon D200. Fotograficy stosowali przeróżne techniki, fotografowali przyrodę  na lądzie , pod wodą i z lotu ptaka.

Wielka to uczta oglądać na wystawach w Polsce najlepsze prace. Uczestniczenie w wystawie jest prawdziwą  ucztą artystyczną.

Konkurs odbywa się w wielu kategoriach, a zdjęcia zgłoszone do każdej kategorii mają inny temat i klimat.

W kategorii „Jedna Ziemia” zdjęcie smugi odrzutowca Saba Karai z Węgier zdobyło I miejsce.  To uroczy i zarazem bardzo niepokojący obraz: cień odrzutowca na tle księżyca.  Autor przyznaje, że miał wiele szczęścia by zrobić taką fotografię.

Nurkujący słoń azjatycki- fot. Jeff Jonover, USA

Nurkujący słoń azjatycki- fot. Jeff Jonover, USA

Bardzo ciekawa dla biologa kategoria „ Zwierzęta w swoim środowisku” obfituje w wiele fotografii. Dla mnie najbardziej wzruszającym zdjęciem była praca Martina Eisenhowera, Szwajcara, który uchwycił pingwiny podczas burzy piaskowej. Pingwin przemierza dostojnie przez piaskową burzę, jak  natchniona, samotna postać z zamkniętymi oczami idąca pod wiatr. Niesamowita jest poetyka tego obrazu.

W kategorii „Portrety zwierząt” mam swój ulubiony obraz. Z daleka można by  sądzić, że to portret dystyngowanego przodka, z bliska postać okazuje się makakiem. Małpa patrzy  mądrze i spokojnie, jakby pozowała artyście do autoportretu.

I wreszcie już wspomniana na początku nagroda im Gerarda Durrella. Otrzymał ją  Jeff Jonover z USA za rewelacyjne zdjęcie nurkującego słonia azjatyckiego. Prawie że czujesz wzburzenie wody i lekkość słonia, patrząc na tę fotografię.

Na wystawie przedstawiono bardzo dużo zdjęć o tematyce geograficznej. Wiele obrazów urzekło mnie w kategorii Dzikie miejsca.

Portret makaka, fot.Jan Nelson, Wielka Brytania

Portret makaka, fot.Jan Nelson, Wielka Brytania

Wrażenie wywarła na mnie fotografia z widokiem bardzo podobnym do Rospudy z lotu ptaka. Nie, to nie Rospuda a meandrująca australijska rzeka.  Zdjęcie Damona Smitha ukazuje wielką bioróżnorodność dzikich bagien. 1 miejsce w tej kategorii jury przyznało pracy Roberta Knighta , przedstawiające góry lodowe. Góry są zbudowane z wody słodkiej, ich wiek ocenia się na około 300 tysięcy lat, ale teraz ich topnienie wokół Antarktyki jest przyspieszone.

Szczególnie cieszą prace artystów młodych. W grupie wiekowej 11-14 lat wyróżnienie zdobył Michał Budzyński, Polak fotografujący Nikonem D80. Jego zdjęcie pt.  Las mgły,  przedstawia urok zimowego lasu. Ta magiczna fotografia została wykonane w Beskidach. Michał jest osoba młodą, ale jeszcze na pewno nieraz o nim usłyszymy, bo to wielki talent! Póki co, zapraszam, do jego prywatnej galerii.  Same cuda. Miałabym problem ze wskazaniem najbardziej interesującego zdjęcia!

Starszy od Michała Nick Burden w Australii sfotografował krajobraz pustyni Nawako w Arizonie. Uchwycił krótkotrwały staw, powstały po ulewnych deszczach w zagłębieniu terenu. Wokół erozyjne skały i fantastyczne rzeźby skalne, a niebo odbija się w stawie. Bardzo to piękny widok!

Wszystkie fotografie przedstawiają piękno przyrody warte najwyższej ochrony. Dlatego ta wystawa jest bardzo ważna.                           -Xantypa-

O wystawie we wrocławskim ratuszu

O wystawie w Kędzierzynie- Koźlu

aktualizacja strony: 16 października 2008 r.

Zostaw odpowiedź

Twoja odpowiedź: